វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្វីងមាត់
[ល្វីង-មាត់]
Learner aid: [ល្វីង-មាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រហាតចេញរសល្វីងក្នុងមាត់ នាំឱ្យបរិភោគអាហារមិនឆ្ងាញ់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រហាតចេញរសល្វីងក្នុងមាត់ នាំឱ្យបរិភោគអាហារមិនឆ្ងាញ់។
២
(ព.ប្រ.) ដែលធុញទ្រាន់ព្រោះតឹងគំនិត ឬព្រោះអស់គំនិតអស់ឧបាយនឹងធ្វើឱ្យបានសម្រេចការ :
ឧទាហរណ៍
“ពិបាកល្វីងមុខ; ល្វីងហើយខ្ញុំ, អស់ផ្លូវស្ដីប្រដៅវាហើយ!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់