វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិកល្យ

នាម· noun [វិ-កល់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-កល់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ពិកល្យ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ភាវៈខ្វះខាត; ការមិនគ្រប់គ្រាន់; ដំណើរពិការ (ប្រើជា វិកលភាព ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត