វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិក្ខេប

នាម· noun [វិក-ខេ-ប៉ៈ] ឬ [វិ-ខែប]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វិក-ខេ-ប៉ៈ] ឬ [វិ-ខែប] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការបោះ, ពួយ, គ្រវែង, បន្សាត់, បង្ហើរ; ការរំអុកឱ្យ; ការនាំឱ្យអំពល់, ឱ្យខ្វល់ចិត្ត; សេចក្ដីងឿងឆ្ងល់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

២

ចិត្តខ្វល់; ចិត្តរាយមាយ, រសេមរសាម ទៅតាមតែប្រទះ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. វិក្ខិត្តចិត្ត ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. វិក្សេប)

បន្តរៀនទៀត