វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិឃាសាទ

នាម· noun [វិ-ឃា-សាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-ឃា-សាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកបរិភោគភោជនដែលសេសសល់ពីគេ, អ្នកស៊ីបាយដែល :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិឃាសាទា

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

អ្នកបរិភោគភោជនដែលសេសសល់ពីគេ, អ្នកស៊ីបាយដែល :

ឧទាហរណ៍

“ពួកវិឃាសាទ អាស្រ័យបាយបាត្រ ប្រមាថព្រះសង្ឃ ធម៌អាថ៌នៅជិត ពុំគិតផ្ចិតផ្ចង់ រៀនសូត្រតម្រង់ អាត្មាសោះឡើយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើស្ត្រីជា វិឃាសាទាឬវិឃាសាទិកា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < វិឃស ឬ បា. < វិឃាស "អាហារជាសំណល់, ភោជនដែល" + អទ "បរិភោគ, ស៊ី" > វិឃាសាទ)

បន្តរៀនទៀត