វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិឃ្នេស

នាម· noun [វិក-ឃ្នេស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វិក-ឃ្នេស] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

នាមរបស់ព្រះមួយអង្គ, ខ្លួនជាមនុស្ស សីសៈជាដំរី, ជាបុត្ររបស់ព្រះឥសូរ, មាននិយាយក្នុងសាសនាព្រាហ្មណ៍ ហៅ ព្រះវិឃ្នេស (ខ្មែរច្រើនហៅ ព្រះគណេស ឬ ហៅក្លាយជា ព្រះភឃ្នេស)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិឃ្នេស្វរៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

នាមរបស់ព្រះមួយអង្គ, ខ្លួនជាមនុស្ស សីសៈជាដំរី, ជាបុត្ររបស់ព្រះឥសូរ, មាននិយាយក្នុងសាសនាព្រាហ្មណ៍ ហៅ ព្រះវិឃ្នេស (ខ្មែរច្រើនហៅ ព្រះគណេស ឬ ហៅក្លាយជា ព្រះភឃ្នេស)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

វិឃ្នេស្វរៈ
ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត

From Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វិឃ្នេឝ ឬ វិឃ្នេឝ្វរ < វិឃ្ន "ការជំទាស់" + ឦឝ ឬ ឦឝ្វរ "ដែលជាធំ" = អ្នកដែលជាធំក្នុងការជំទាស់)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ផ្កានាមផ្ទះនាមផ្លូវនាម