វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិចារកៈ
នាម· noun [វិ-ចា-រ៉ៈ-កៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វិ-ចា-រ៉ៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកពិនិត្យសេចក្ដីខុសត្រូវ; អ្នកពិភាក្សាសេចក្ដី, អ្នកជម្រះក្ដី, ចៅក្រម។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិចារិកា