វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិច្ឆេទ

នាម· noun [វិច-ឆែត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិច-ឆែត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការផ្ដាច់ចេញ, ការធ្វើឱ្យដាច់ដោច; ការបំបែកចេញ; ការបំផ្លាញឱ្យខូច។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិច្ឆេទ—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ការផ្ដាច់ចេញ, ការធ្វើឱ្យដាច់ដោច; ការបំបែកចេញ; ការបំផ្លាញឱ្យខូច។

២

(ម.ព. វិច្ឆេទការី)។

៣

អ្នកធ្វើការផ្ដាច់ចេញ។

៤

អំពើផ្ដាច់ផ្ដិល។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា វិច្ឆេទការិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត