វិទ្យា

(ម.ព. វិជ្ជា)។ ពាក្យ វិជ្ជា និង វិទ្យា ដែលផ្សំជាមួយនឹងសព្ទដទៃជាសមាសនាមទាំងប៉ុន្មាននេះ កវីងាយនឹងជ្រើសរើសតែងកាព្យបានតាមត្រូវការ, ដូចជាកាព្យថា :

គម្ពីរប្រាប់វិជ្ជាផ្សេងៗ។

វិជ្ជាមួយប្រភេទ ដែលគេរកឃើញដោយការលៃផ្សំ មានការផ្សំធាតុជាដើម។

(ម.ព. វិជ្ជាករ)។

(ម.ព. វិជ្ជាកាម)។

(ម.ព. វិជ្ជាកូដ)។

(ម.ព. វិជ្ជាគវេសី)។

(ម.ព. វិជ្ជាគារ)។

(ម.ព. វិជ្ជាគរុ)។

ដែលមានល្បីឈ្មោះខាងការចេះដឹង។

(ម.ព. វិជ្ជាទាន)។

(ម.ព. វិជ្ជាទាយក)។

(ម.ព. វិជ្ជាធន)។

(ម.ព. វិជ្ជាធនី)។

(ម.ព. វិជ្ជាធរ)។

(ម.ព. វិជ្ជាធរី)។

(ម.ព. វិជ្ជាផល)។

(ម.ព. វិជ្ជាពល)។

(ម.ព. វិជ្ជាភូមិ)។

(ម.ព. វិជ្ជាមទៈ)។

(ម.ព. វិជ្ជាមន្ទីរ)។

(ម.ព. វិជ្ជាមទៈ)។

(ម.ព. វិជ្ជាម័យ)។

(ម.ព. វិជ្ជាលាភ)។

(ម.ព. វិជ្ជាឋាន)។

(ម.ព. វិជ្ជាហីនភាព)។