Learner aid: noun · [វិ-នៈ-យៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការដឹកនាំទៅរកផ្លូវល្អ; ច្បាប់, ច្បាប់បញ្ញត្តឬច្បាប់អនុញ្ញាត ច្បាប់ប្រដៅឱ្យប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ; ច្បាប់ប្រដៅឱ្យសង្រួមកាយវាចាឱ្យត្រឹមត្រូវ; ឱ្យចុះបែបបទ; ឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ; ច្បាប់សម្រាប់បព្វជិត :
ការដឹកនាំទៅរកផ្លូវល្អ; ច្បាប់, ច្បាប់បញ្ញត្តឬច្បាប់អនុញ្ញាត ច្បាប់ប្រដៅឱ្យប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ; ច្បាប់ប្រដៅឱ្យសង្រួមកាយវាចាឱ្យត្រឹមត្រូវ; ឱ្យចុះបែបបទ; ឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ; ច្បាប់សម្រាប់បព្វជិត :
“កាន់វិន័យ, ធ្វើតាមវិន័យ, ខុសវិន័យ។”
សម្ដីប្រារព្ធវិន័យ, សម្ដីអាងវិន័យ។
អំពើដែលធ្វើឱ្យគួរតាមវិន័យ; ការធ្វើតាមបែបបទក្នុងវិន័យ។
កិច្ចក្នុងវិន័យ, កិច្ចតាមវិន័យ, ក្រឹត្យក្នុងវិន័យ, ក្រឹត្យវិន័យ។
អ្នកឈ្លាសក្នុងវិន័យ គឺភិក្ខុអ្នកចេះចាំវិន័យស្ទាត់ទាំងឈ្លាសវៃផង :
“ក្នុងអាវាសមួយៗគួរឱ្យមានភិក្ខុជាវិនយកោវិទ ដើម្បីជួយញ៉ាំងព្រះពុទ្ធសាសនាឱ្យរុងរឿង (ព.វិ.)។”
(ម.ព. វិនយកិច្ច)។
អ្នកធ្ងន់ចិត្តទៅរកវិន័យ; អ្នកគោរពវិន័យ; អ្នកបង្រៀនវិន័យ, គ្រូច្បាប់។
ការគោរពវិន័យ, ការកាន់ច្បាប់។
(ម.ព. វិនយគរុ)។
(ម.ព. វិនយគារវៈ)។
បញ្ញត្តិក្នុងវិន័យ។
ចំណែកគម្ពីរពុទ្ធសាសនាមួយប៉ែកខាងវិន័យ។
ពាក្យពោលអាងវិន័យ។
(ម.ព. វិនយវាទី)។
(ម.ព. វិនយវាទី)។
អ្នកពោលអាងវិន័យ, អ្នកនិយាយប្រកាន់តាមវិន័យ។
ការឈ្លោះប្រកែកជជែករកឱ្យឃើញខុសត្រូវតាមវិន័យ។
ការលើកតម្កើងវិន័យ; ការលើកយកច្បាប់ជាធំ, ជាអាង។
(អ្នកចេះចាំច្បាប់ខាងតុលាការក៏គួរហៅ វិនយកោវិទ ដែរ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. វិនយ)
