វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិនិបាតិក

នាម· noun [វិ-និ-ប៉ា-តិ-កៈ] ឬ [វិ-និ-ប៉ា-ដិក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-និ-ប៉ា-តិ-កៈ] ឬ [វិ-និ-ប៉ា-ដិក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នករងទុក្ខ; អ្នកធ្លាក់ក្នុងអបាយ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

អ្នករងទុក្ខ; អ្នកធ្លាក់ក្នុងអបាយ។

២

សត្វដែលកើតក្នុងអបាយ (អាបាយិកសត្វ)។

៣

អសុរកាយក្នុងពួកវិនិបាតិកសត្វ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត