វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិបស្ចិត
នាម· noun [វិ-បុ័ស-ស្ចិត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វិ-បុ័ស-ស្ចិត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកឃើញវិសេស; បណ្ឌិត, កវី; អ្នកប្រាជ្ញធំ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកឃើញវិសេស; បណ្ឌិត, កវី; អ្នកប្រាជ្ញធំ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើជា វិបស្សិ ក៏បាន; បើស្ត្រីជា វិបស្សិនី)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វិបឝ្ចិត៑; បា. វិបស្សី)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់