វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិព្ភន្តក
នាម· noun [វិប-ភ័ន-តៈ-កៈ] ឬ [វិប-ភ័ន-ដក់]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [វិប-ភ័ន-តៈ-កៈ] ឬ [វិប-ភ័ន-ដក់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលភ័ន្តគំនិត; អ្នកដែលវិលគំនិត, ដែលវិលត្រឡប់ទៅរកខុស។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិព្ភន្តិកា