វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិរតិ
នាម· noun [វិ-រៈ-តិ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វិ-រៈ-តិ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការវៀរ, វៀរលែង; ការតមដាច់ខាត, ការកាន់ត្រណម :
Learner aid: noun · [វិ-រៈ-តិ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការវៀរ, វៀរលែង; ការតមដាច់ខាត, ការកាន់ត្រណម :
ការវៀរ, វៀរលែង; ការតមដាច់ខាត, ការកាន់ត្រណម :
“មានវិរតិ។”
ចេតនាដែលវៀរ, ដែលតមដាច់ខាត។
ដំណើរដាច់ត្រណម។
(ម.ព. វិរតិច្ឆេទ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)