វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិលោភនៈ

នាម· noun [វិ-លោ-ភៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វិ-លោ-ភៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការល្បួង, លលួង; ដំណើរធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យ (ប្រើជា វិលោភនកម្ម ក៏បាន)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ការល្បួង, លលួង; ដំណើរធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យ (ប្រើជា វិលោភនកម្ម ក៏បាន)។

២

ហេតុដែលបណ្ដាលឱ្យមានវិលោភនៈ។

៣

អាការៈនៃវិលោភនកម្ម។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វិលោភន)

បន្តរៀនទៀត