វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិសយ

នាម· noun [វិ-សៈ-យ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វិ-សៈ-យ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អារម្មណ៍; គំនិត; ទី, តំបន់; ទីអាស្រ័យ; ភូមិ, ស្រុក; ប្រទេស; ខេត្ត, ដែន; បរិវេណ; មណ្ឌល; ទីបំផុត (នៃការមើលឃើញ) ; នាទី, ផ្នែក។ល។ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិស័យ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“វិស័យរបស់ខ្លួន; ក្រៅវិស័យ; ផុតវិស័យ, ហួសវិស័យ; វិស័យសេដ្ឋកិច្ច។”

២

វិស័យរបស់ព្រះពុទ្ធ។

៣

ដំណើរប្រព្រឹត្តទៅនៃវិស័យ។

៤

(ម.ព. វិសយប្បវត្តិ)។

៥

រូបដែលជាផ្លូវកើតនៃអារម្មណ៍ :

ឧទាហរណ៍

“រូប, សំឡេង, ក្លិន, រស, សម្ផស្សជាវិសយរូប។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វិសយ; សំ. វិឞយ)

បន្តរៀនទៀត