វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិសោធន

នាម· noun [វិ-សោ-ធៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វិ-សោ-ធៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឱ្យឃើញពិត។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិសោធនៈ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឱ្យឃើញពិត។

២

ហេតុនៃការពិសោធន៍, ហេតុដែលត្រូវពិសោធន៍។

៣

កិច្ចដែលត្រូវពិនិត្យ, ដែលត្រូវសាកមើលឱ្យឃើញពិត។

៤

ភាវៈឬបែបពិសោធន៍។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ពិសោធ, ពិសោធន៍)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វិសោធន; សំ. វិឝោធន)

បន្តរៀនទៀត