Learner aid: noun · [វុត-ឍិ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់, ដុះដាល, បរិបូណ៌; ការកើតកាលវាលគុម្ព :
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់, ដុះដាល, បរិបូណ៌; ការកើតកាលវាលគុម្ព :
“មានវុឌ្ឍិ។”
(ម.ព. វុឌ្ឍិជន្ម)។
សេចក្ដីចម្រើនដោយទ្រព្យ។
សេចក្ដីចម្រើនដោយបុណ្យ។
សេចក្ដីចម្រើនកម្លាំង។
សេចក្ដីចម្រើនភោគៈ។
សេចក្ដីចម្រើនដោយយស, ដោយបរិវារ។
ការចម្រើនលាភ។
(ម.ព. វុឌ្ឍិពរ)។
អំពើដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។
ហេតុដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន, ហេតុនៃសេចក្ដីចម្រើន។
កាលឬសម័យដែលមានសេចក្ដីចម្រើន។
អាយុដែលចម្រើនឬសេចក្ដីចម្រើនអាយុ។
ធម៌ឬសភាវៈដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។
ពរដ៏ចម្រើន ឬសេចក្ដីចម្រើនដោយពរ។
ភាព, បែបបទ, ដំណើរដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។
(ម.ព. វុឌ្ឍិកាល)។
សេចក្ដីចម្រើនឬការបរិបូណ៌ដោយសីល។
សេចក្ដីចម្រើនដោយសុខ។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. វ្ឫទ្ធិ)
