Learner aid: [វេ-ទៈ-នា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការទទួលអារម្មណ៍, ការសោយឬការរងអារម្មណ៍, ការដឹងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ ...។ ច្រើនសំដៅចំពោះការទទួលអារម្មណ៍ជាទុក្ខ :
ការទទួលអារម្មណ៍, ការសោយឬការរងអារម្មណ៍, ការដឹងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ ...។ ច្រើនសំដៅចំពោះការទទួលអារម្មណ៍ជាទុក្ខ :
“គួរឱ្យមានវេទនាណាស់!”
រងទុក្ខ, លំបាក :
“វេទនាណាស់!; វេទនាអ្វីម្ល៉េះទេ!”
ការទទួលអារម្មណ៍ជាទោមនស្ស។
ការអត់ទ្រាំទុក្ខវេទនា។
ពួកឬកងវេទនា, វេទនាដែលរាប់ជាខន្ធមួយក្នុងខន្ធទាំង៥។
តាមសមគួរដល់វេទនា :
“នៅតាមវេទនានុរូប។”
ការប្រព្រឹត្តទៅតាមវេទនា។
អ្នកដែលដល់នូវទុក្ខវេទនា, អ្នករងសេចក្ដីលំបាក។
អ្នកដែលត្រូវទុក្ខវេទនាគ្របសង្កត់, អ្នកដែលឈឺចាប់ខ្លាំង។
(ម.ព. វេទនាខន្ធ)។
(ពោលតាមគម្ពីរពុទ្ធសាសនា វេទនា មាន៥យ៉ាងគឺ ១-សុខវេទនា ការទទួលអារម្មណ៍ជាសុខ; ២-ទុក្ខវេទនា ...ជាទុក្ខ; ៣-ឧបេក្ខាវេទនា ...ជាឧបេក្ខា; ៤-សោមនស្សវេទនា ...ជាសោមនស្ស; ៥-ទោមនស្សវេទនា ...ជាទោមនស្ស)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
