វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វេទាន្ត

នាម· noun [វេ-ទាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វេ-ទាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីបំផុតនៃវេទ (ឧបនិស័ទ) គឺការចេះវេទចប់គ្រប់គ្រាន់របស់ពួកព្រាហ្មណិក ... (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < វេទ + អន្ត "ទីបំផុត, ចុង"; បា. វេទន្ត)

បន្តរៀនទៀត