វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេទី
នាម· noun [វេ-ទី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វេ-ទី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកចេះវេទ; អ្នកមានចំណេះ; អ្នកប្រាជ្ញ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វេទិនី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកចេះវេទ; អ្នកមានចំណេះ; អ្នកប្រាជ្ញ :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកវេទី, ពួកវេទី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា វេទិនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. វេទិន៑)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់