វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វេនេយ្យ

នាម· noun [វេ-នៃ-យៈ] ឬ [វេ-នៃ]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [វេ-នៃ-យៈ] ឬ [វេ-នៃ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលគួរទូន្មានបាន; អ្នកដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន; ច្រើនហៅ វេនេយ្យជន, សត្ត ឬ សត្វ ជនឬសត្វដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

អ្នកដែលគួរទូន្មានបាន; អ្នកដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន; ច្រើនហៅ វេនេយ្យជន, សត្ត ឬ សត្វ ជនឬសត្វដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ក្រាលសំណាញ់ញាណប្រមើលមើលឧបនិស្ស័យនៃវេនេយ្យសត្វ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់