វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វះ
កិរិយាសព្ទ· verb [វះ](ស. ហ្វេះ អ.ថ. ហ្វែៈ)
Learner aid: verb · [វះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :
Learner aid: verb · [វះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :
ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :
“វះងៀត, វះពោះត្រី, ពេទ្យវះរបួស។”
វះហើយកាត់ឱ្យដាច់ចេញផង។
វះជាចម្រៀក។
(ស. ហ្វេះ អ.ថ. ហ្វែៈ)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. ហ្វេះ អ.ថ. ហ្វែៈ)