វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វ៉ឺងវ៉ាង
ឧទានសព្ទ· interjection [វ៉ឺង-វ៉ាង]
Learner aid: interjection · [វ៉ឺង-វ៉ាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរសម្ដីដែលនិយាយឮខ្លាំងពេញទ្រពងមាត់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វ៉ូងវ៉ាង
Learner aid: interjection · [វ៉ឺង-វ៉ាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរសម្ដីដែលនិយាយឮខ្លាំងពេញទ្រពងមាត់ :
សូរសម្ដីដែលនិយាយឮខ្លាំងពេញទ្រពងមាត់ :
“និយាយវ៉ឺងវ៉ាង, ឈ្លោះគ្នាវ៉ូងវ៉ាង។”