វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វ៉ឺះ
ឧទានសព្ទ· interjection [វ៉ឺះ]
Learner aid: interjection · [វ៉ឺះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យស្រែកបង្កូកហៅគ្នាឬស្រែកឆ្លើយគ្នាពីចម្ងាយដោយពេញសំឡេងខ្ពស់ស្រួចគ្រលួច :
Learner aid: interjection · [វ៉ឺះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យស្រែកបង្កូកហៅគ្នាឬស្រែកឆ្លើយគ្នាពីចម្ងាយដោយពេញសំឡេងខ្ពស់ស្រួចគ្រលួច :
ពាក្យស្រែកបង្កូកហៅគ្នាឬស្រែកឆ្លើយគ្នាពីចម្ងាយដោយពេញសំឡេងខ្ពស់ស្រួចគ្រលួច :
“វ៉ឺះអ្នក! (ម្នាក់ឆ្លើយថា) វ៉ឺ៎ះ! ខ្ញុំនៅៗនេះទេ!”
(វ៉ឺ៎ះ)។