វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វ៉ូង
ឧទានសព្ទ· interjection [វ៉ូង]
Learner aid: interjection · [វ៉ូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរសម្ដីឬសំឡេងឮក្អូងខ្លាំង :
Learner aid: interjection · [វ៉ូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរសម្ដីឬសំឡេងឮក្អូងខ្លាំង :
សូរសម្ដីឬសំឡេងឮក្អូងខ្លាំង :
“និយាយវ៉ូង, ស្រែកវ៉ូង។”
(និយាយថា វ៉ឺង ក៏បាន, តាមទម្លាប់ដែលឮ)។