វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សញ្ជឹង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ស័ញ-ជឹង]
Learner aid: verb, adverb · [ស័ញ-ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទ្រឹងជញ្ជឹងគិតដោយអាការៈក្រៀមក្រំ :
Learner aid: verb, adverb · [ស័ញ-ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទ្រឹងជញ្ជឹងគិតដោយអាការៈក្រៀមក្រំ :
ទ្រឹងជញ្ជឹងគិតដោយអាការៈក្រៀមក្រំ :
“អង្គុយសញ្ជឹងធ្មឹងម្នាក់ឯង។”
(ម.ព. សញ្ជប់ ផង)។