សទ្ទ

សព្ទ គឺសូរ, សូរសព្ទ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី, សម្រែក។

ការបញ្ចេញសំឡេង, ការបង្កើតសូរ។

អ្នកឈ្លាសក្នុងភាសា; អ្នកឈ្លាសក្នុងវេយ្យាករណ៍។

សូរគឹកកង, សូររំពង។

ន័យ, គោលរបស់ភាសា។

ដំណើរភ្លាត់សព្ទ, ការប្រែប្រួលសព្ទ។

គម្ពីរនិយាយអំពីសព្ទផ្សេងៗ ដែលទាក់ទងដោយវេយ្យាករណ៍ភាសាបាលី (ហៅក្លាយជា សទ្ទាវិសេស ក៏មាន)។

គម្ពីរកែសព្ទ; វេយ្យាករណ៍, គម្ពីរពួកវេយ្យាករណ៍។

(ម.ព. សទ្ទសាស្ត្រ)។