វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ទៃ
នាម· noun [សន់-ទៃ]
Learner aid: noun · [សន់-ទៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវល្លិរនាមមួយប្រភេទ ផ្លែស្រដៀងនឹងសណ្ដាន់ តែតូចជាងផ្លែសណ្ដាន់ ប្រើជាម្ជូរស្លបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិរនាមមួយប្រភេទ ផ្លែស្រដៀងនឹងសណ្ដាន់ តែតូចជាងផ្លែសណ្ដាន់ ប្រើជាម្ជូរស្លបាន :
ឧទាហរណ៍
“វល្លិសន្ទៃ, សម្លត្រីពោម្ជូរសន្ទៃ។”
២
(ម.ព. ម្ដាយ ត្រង់ ម្ដាយមីងសន្ទៃ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់