វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ធប់
កិរិយាសព្ទ· verb [សន់-ធប់]
Learner aid: verb · [សន់-ធប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្ទប់, បិទ មិនឱ្យបើកឬរើបាន :
Learner aid: verb · [សន់-ធប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្ទប់, បិទ មិនឱ្យបើកឬរើបាន :
ខ្ទប់, បិទ មិនឱ្យបើកឬរើបាន :
“យកថ្មសន្ធប់រូងភ្នំ។”
បិទទុកមិនឱ្យលេចឮ, ខ្ទប់ចោលមិនជំនុំជម្រះ, បំបាត់ដំណើរឬបំបាត់រឿងចោល :
“សន្ធប់ដំណើរក្ដី, សន្ធប់ពាក្យបណ្ដឹង, សន្ធប់រឿង។”