វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ធឹកសន្ធាប់
កិរិយាសព្ទ· verb [សន់-ធឹក-សន់-ធាប់]
Learner aid: verb · [សន់-ធឹក-សន់-ធាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សន្ធាប់ឮសូរខ្លាំងឬសូរឮខ្លាំងដូចគេស្រែកសន្ធាប់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
សន្ធាប់ឮសូរខ្លាំងឬសូរឮខ្លាំងដូចគេស្រែកសន្ធាប់។
២
មានចំនួនច្រើន ក្រាស់ក្រែល គរគោក។
៣
(ព.ប្រ.) ហ៊ឹកហ៊ាក់ខ្លាំង, ដែលរុងរឿងខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“គេធ្វើបុណ្យសន្ធឹកសន្ធាប់ណាស់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់