វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សព្រហ្មចារី

នាម· noun [ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ដូចគ្នា; អ្នកកាន់ធម៌ត្រូវ, អ្នករៀនផងគ្នា។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សព្រហ្មចារិនី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

អ្នកប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ដូចគ្នា; អ្នកកាន់ធម៌ត្រូវ, អ្នករៀនផងគ្នា។

២

(ព.ពុ.) សំដៅចំពោះបព្វជិតផងគ្នា :

ឧទាហរណ៍

“ភិក្ខុសាមណេរគួរទំនុកបម្រុងបព្វជិតជាសព្រហ្មចារីដោយចតុប្បច្ច័យ។”

៣

គ្រហស្ថអ្នកវៀរមេថុនធម្ម គឺអ្នកកាន់ឧបោសថសីលឬអ្នកកាន់អតិរេកសីលផងគ្នាក៏បាន :

ឧទាហរណ៍

“ពួកឧបាសកជាសព្រហ្មចារី។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា សព្រហ្មចារិនី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សព្រហ្មចារិន៑)

បន្តរៀនទៀត