វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សមិន្ធន៍

នាម, គុណនាម· noun, adjective [សៈ-មិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun, adjective · [សៈ-មិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងដុត, គ្រឿងឆេះ; ដែលសម្រាប់ដុត, សម្រាប់ឆេះ; ឧស។ (ព.កា.) ថា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

គ្រឿងដុត, គ្រឿងឆេះ; ដែលសម្រាប់ដុត, សម្រាប់ឆេះ; ឧស។ (ព.កា.) ថា :

ឧទាហរណ៍

“ភ្លើងឆេះព្រោះសមិន្ធន៍ សត្វទាក់ទិនព្រោះតណ្ហា ជាគ្រឿងដុតអាត្មា ឱ្យក្ដៅផ្សាឥតស្រាកស្រាន្ត។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅត្រឹមតែ ឥន្ធនៈ ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. សមិន្ធន < សំ> សម + ឥន្ធន)

បន្តរៀនទៀត