វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមុហ៍
នាម· noun [សៈ-មុ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សៈ-មុ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការប្រជុំ; ពួក, បន, ក្រុម, គណៈ, ហ្វូង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រជុំ; ពួក, បន, ក្រុម, គណៈ, ហ្វូង។
២
ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិត ទីឋានានុក្រមចុះរងបន្ទាប់ពីទីបាឡាត់មក, មានមុខងារជាអ្នកកាន់បញ្ជីសង្ឃ :
ឧទាហរណ៍
“លោកសមុហ៍ ...។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. សមូហ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់