វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ទារ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [សំ-ទា]
Learner aid: verb, adverb · [សំ-ទា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រែកឮខ្ទរខ្ទារ, ស្រែកខ្លាំង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំទារ
Learner aid: verb, adverb · [សំ-ទា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រែកឮខ្ទរខ្ទារ, ស្រែកខ្លាំង :
ដែលស្រែកឮខ្ទរខ្ទារ, ស្រែកខ្លាំង :
“ដំរីសម្ទារកោញ្ចនាទ; ស្រែកសម្ទារពេញសំឡេង។”
(សរសេរជា សំទារ ក៏បាន)។