វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ទុះក្អែក
នាម· noun [សំ-ទុះ-ក្អែក]
Learner aid: noun · [សំ-ទុះ-ក្អែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ព.ប្រ.) សម្ទុះឬដំណើរដែលលោតអញ្ឆើលៗ ដូចជាក្អែកលោត (ច្រើនប្រើ សម្ទុះ ឬ សំទុះ ជាង) :
Learner aid: noun · [សំ-ទុះ-ក្អែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ព.ប្រ.) សម្ទុះឬដំណើរដែលលោតអញ្ឆើលៗ ដូចជាក្អែកលោត (ច្រើនប្រើ សម្ទុះ ឬ សំទុះ ជាង) :
(ព.ប្រ.) សម្ទុះឬដំណើរដែលលោតអញ្ឆើលៗ ដូចជាក្អែកលោត (ច្រើនប្រើ សម្ទុះ ឬ សំទុះ ជាង) :
“លោតសម្ទុះក្អែក។”