វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ទើញ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [សំ-ទើញ]
Learner aid: adjective, noun · [សំ-ទើញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ទើញ; អ្វីៗដែលមានសណ្ឋានស្ទើញ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំទើញ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលស្ទើញ; អ្វីៗដែលមានសណ្ឋានស្ទើញ :
ឧទាហរណ៍
“បបូរមាត់សម្ទើញ; សម្ទើញដូចជាច្រមុះជ្រូក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សរសេរជា សំទើញ ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់