វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ទេះ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [សំ-ទេះ]
Learner aid: adjective, noun · [សំ-ទេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :
Learner aid: adjective, noun · [សំ-ទេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :
ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :
“ឆ្នាំងសម្ទេះមាត់។”
(សរសេរជា សំទេះ ក៏បាន)។