វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ទេះ

គុណនាម, នាម· adjective, noun [សំ-ទេះ]

Learner aid: adjective, noun · [សំ-ទេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សន្ទេះសម្ទែះសំទេះសំទែះ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :

ឧទាហរណ៍

“ឆ្នាំងសម្ទេះមាត់។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សរសេរជា សំទេះ ក៏បាន)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់