វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បជានមុសាវាទ
នាម· noun [ស័ម-ប៉ៈ-ជាន-នៈ-មុស-សា-វ៉ាត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ស័ម-ប៉ៈ-ជាន-នៈ-មុស-សា-វ៉ាត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យកុហកដែលពោលដោយដឹងខ្លួន គឺដឹងថាខ្លួនមានទោសខុសពិតហើយពោលកុហក ឬដឹងថាខ្លួនមានកំហុសពិត ក៏បិទបាំងលាក់ទោសមិនប្រាប់គេ ក្នុងវេលាដែលគេត្រូវសួរ។
