វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បយោគ
នាម· noun [ស័ម-ប៉ៈ-យោក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ស័ម-ប៉ៈ-យោក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការប្រកប, ការផ្សំចូលគ្នា; ការរួបរួមគ្នា; សមាគម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រកប, ការផ្សំចូលគ្នា; ការរួបរួមគ្នា; សមាគម។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សំប្រយោគ ឬ សម្ប្រ—)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់