វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្បសាទ

នាម· noun [ស័ម-ប៉ៈ-សាត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ស័ម-ប៉ៈ-សាត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីជ្រះថ្លាខ្លាំង; សេចក្ដីជឿទុកចិត្តឥតរង្កៀស :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្បសាទន៍

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

សេចក្ដីជ្រះថ្លាខ្លាំង; សេចក្ដីជឿទុកចិត្តឥតរង្កៀស :

ឧទាហរណ៍

“ឱ្យទានដោយសម្បសាទ; មានសម្បសាទចម្ពោះមិត្រសម្លាញ់។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើជា សម្បសាទន៍ ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សំប្រសាទ ឬ សម្ប្រ—)

បន្តរៀនទៀត