វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បាច់
គុណនាម· adjective [ស័ម-បាច់]
Learner aid: adjective · [ស័ម-បាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាកេរ្តិ៍, ជាដំណែល, ជាមរតក :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំបាច់
Learner aid: adjective · [ស័ម-បាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាកេរ្តិ៍, ជាដំណែល, ជាមរតក :
ដែលជាកេរ្តិ៍, ជាដំណែល, ជាមរតក :
“ទ្រព្យសម្បាច់, កេរ្តិ៍សម្បាច់។”
ទ្រព្យកេរ្តិ៍, របស់ជាដំណែល, មរតក :
“បុត្រធីតាត្រូវទទួលសម្បាច់របស់មាតាបិតា។”