វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បូរ
កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សំ-បូ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: verb, adjective · [សំ-បូ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពេញពាស; បរិបូរក្រៃពេក, គរគោក :
Learner aid: verb, adjective · [សំ-បូ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពេញពាស; បរិបូរក្រៃពេក, គរគោក :
ពេញពាស; បរិបូរក្រៃពេក, គរគោក :
“ទឹកភ្លៀងសម្បូរ, ស្រុកសម្បូរ។”
សម្បូរសល់ផល។
សម្បូរគរគោក។
(វេវ. សម្បូណ៌)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. < សំ > សម៑ "គ្រប់ព្រម; ណាស់" + បូរ "ពេញ")