វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្បូរ

កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សំ-បូ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: verb, adjective · [សំ-បូ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពេញពាស; បរិបូរក្រៃពេក, គរគោក :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ពេញពាស; បរិបូរក្រៃពេក, គរគោក :

ឧទាហរណ៍

“ទឹកភ្លៀងសម្បូរ, ស្រុកសម្បូរ។”

២

សម្បូរសល់ផល។

៣

សម្បូរគរគោក។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. សម្បូណ៌)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. < សំ > សម៑ "គ្រប់ព្រម; ណាស់" + បូរ "ពេញ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់