វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ពាហក
នាម· noun [សំ-ពា-ហៈ-កៈ] ឬ [សំ-ពា-ហក់]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [សំ-ពា-ហៈ-កៈ] ឬ [សំ-ពា-ហក់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកគក់ច្របាច់, អ្នកចាប់សរសៃឱ្យ, អ្នកនួត, ហ្មនួត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្ពាហិកា