វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ភោជ
[សំ-ភោច]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: [សំ-ភោច] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការបរិភោគអាហារជាមួយគ្នា; ការលៀងភ្ញៀវ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្ភោទ្យ
Learner aid: [សំ-ភោច] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការបរិភោគអាហារជាមួយគ្នា; ការលៀងភ្ញៀវ។
ការបរិភោគអាហារជាមួយគ្នា; ការលៀងភ្ញៀវ។
លៀងភ្ញៀវ, ចំពោះការលៀងភ្ញៀវក្នុងវេលាប្រជុំឆ្លងឬឡើងមន្ទីរថ្មីជាដើម; ទោះបីមិនមានលៀងភោជនាហារសោះទេ គ្រាន់តែប្រជុំភ្ញៀវឆ្លងឬឡើងមន្ទីរថ្មីជាដើមក៏ហៅ សម្ភោជដែរ; ប្រើជា សម្ភោទ្យក៏បាន, បើមានថ្លែងសេចក្ដីរៀបរាប់ពីដំណើរកិច្ចការនោះផង ច្រើនហៅ សម្ពោធឬ សម្ពោធន៍ (ហៅចំពោះតែការធំដុំឬការប្លែក, បើការធម្មតាឬការរាយរង ហៅថា ឡើងឬ ឆ្លង, និយាយថា ឡើងផ្ទះថ្មី, ឆ្លងសាលា)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)