វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្មោទនកថា

នាម· noun [ស័ម-ម៉ោ-ទៈ-នៈ-កៈ-ថា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ស័ម-ម៉ោ-ទៈ-នៈ-កៈ-ថា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សម្ដីដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីរីករាយ, ឱ្យមានអំណរ; សម្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ, រអាករពាយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ពោលសម្មោទនកថារកគ្នា។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើជា សម្មោទនីយកថា ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. ឬ សំ. សំមោទន—)

បន្តរៀនទៀត