វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រឹង
កិរិយាសព្ទ· verb [សំ-រ៉ឹង]
Learner aid: verb · [សំ-រ៉ឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្លឹងធ្មឹងទ្រឹងរំពឹងជញ្ជឹងគិត :
Learner aid: verb · [សំ-រ៉ឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្លឹងធ្មឹងទ្រឹងរំពឹងជញ្ជឹងគិត :
សម្លឹងធ្មឹងទ្រឹងរំពឹងជញ្ជឹងគិត :
“អង្គុយសម្រឹងស្មិងស្មាធិ៍; ឈរសម្រឹងមួយស្របក់។”