វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រុញ
កិរិយាសព្ទ· verb [សំ-រ៉ុញ]
Learner aid: verb · [សំ-រ៉ុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យស្រុញ, ចាប់រុញឱ្យស្រុញ, សង្កត់ឱ្យស្រុញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យស្រុញ, ចាប់រុញឱ្យស្រុញ, សង្កត់ឱ្យស្រុញ :
ឧទាហរណ៍
“ចាប់សង្កត់សម្រុញ; សួរសម្រុញឱ្យទាល់ឆ្លើយមិនរួច។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់