វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រេះ
នាម· noun [សំ-រ៉េះ]
Learner aid: noun · [សំ-រ៉េះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
Learner aid: noun · [សំ-រ៉េះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
“សម្រេះសំពត់។”