វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រែង
គុណនាម, នាម· adjective, noun [សំ-រ៉ែង]
Learner aid: adjective, noun · [សំ-រ៉ែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
Learner aid: adjective, noun · [សំ-រ៉ែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
ដែលកើតស្រែង; អ្នកដែលកើតស្រែង :
“មនុស្សសម្រែង; កុំដេកជិតសម្រែងក្រែងវាឆ្លង! (ព.ទ្រ.)។”