វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្លឹង
កិរិយាសព្ទ· verb [សំ-ឡឹង]
Learner aid: verb · [សំ-ឡឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
Learner aid: verb · [សំ-ឡឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
មើលស្លឹង, មើលដោយធ្វើភ្នែកស្លឹងឆ្ពោះត្រង់មិនងាក :
“ងើយសម្លឹងមើលផ្កាយ។”
រំពឹងគិតចំពោះប្រយោជន៍។
មើលពុត។
បើកភ្នែកធំមើលចំមុខអ្នកដទៃ។
ពិនិត្យអារម្មណ៍ឱ្យឃើញជាក់តាមការណ៍ពិត។